uitzending gemist. boot gemist

twee dingen. ten eerste: dankbaarheid voor uitzending gemist. zo goed als alle programma's van de nederlandse publieke omroep (en van eigen makelij dan) op het web gegooid. en gratis te bekijken door wie het maar wil. waar en wanneer je maar wil. goed voor pironik bijvoorbeeld, een nederlandstalig-belgische expat zonder tv. het gebeurt niet vaak dat ik de wereld draait door oversla. of twee voor twaalf. of de nieuwe rembrandt (gewoon een project runway voor kunstenaars. hoe geniepig, ha). en goeie documentaires ook! echt waar.

ten tweede: dergelijks bestaat niet voor de vlaamse openbare omroep. en het ziet er niet naar uit dat het er ooit van gaat komen. weet u waar ik naar mag kijken? reyers laat van de nieuwsdienst. huilen! vlamingen moeten nog altijd leren spreken en lieven van gils moet dringend stoppen met leren presenteren. het gaat nooit lukken. weg daarmee. maar dus: klein vlaanderen wordt binnen klein vlaanderen gehouden. nou. 1-0 voor nederland. en dat het mij spijt.

not to be you

ik heb ook een keer een rondschrijven laten proofreaden. nou, krijg je dit:

- i have adjusted two phrases here and here, just to make it a little more politically correct

- yeah, but that's not me

- okay, but sometimes it's better not to be you

ziedaar. genoeg ingehouden.

ik peis dat ik hier nog eens een blogske ga opendoen over de mensen.

the subway is a porno

het is niet zo heel gek veraf meer dat ik enkele dagen te spenderen heb in new york city. ik heb daar niets te zoeken eigenlijk, maar ik dacht dat het al eens deugd kon doen na een week vloeken van hostie, tabernac, chalice, crisse in montréal. ze zeggen daar ook phoque, daar niet van.



te luister: Interpol - NYC

mijn autoriteit

werd ik gevraagd op het werk om de komende twee maanden mentor te zijn. ik heb neen gezegd. geen tijd en zeker geen geduld. ze hebben het nog eens gevraagd. ik heb gezegd: ja, maar ik wil een slimmerik.

morgen is het zo ver. krijg ik de zweedse neger in mijn kielzog.
vroeg hij of het goed is als ik hem vanaf dan +son+ noem. en hij mij +daddy+
om met mij te lachen jong.
het gaat al niet goed met mijn autoriteit.

de jezus en de pestvogel

gister ben ik naar het sint-agnesklooster geweest. alwaar ik veel jezussen heb gezien. en meer dan eens kindje jezus met een pestvogel in de hand. en dan vraagt ge op goed geluk aan een suppoost waarom. maar die weten dat natuurlijk niet. dit is dan wat het hele internet voortkopieert over de jezus en de pestvogel:

De engelse naam klinkt mooier; Bohemian Waxwing. Waxwing omdat er roze wasachtige puntjes aan de veren van de vleugels zitten. Bohemian verwijst vermoedelijk naar het feit dat men vroeger dacht de pestvogels uit de Bohemen kwamen. Er bestaat een Boheems schilderij uit ca. 1360 waarop Madonna en het kindje Jezus met een pestvogel in zijn hand staan afgebeeld. Kort daarvoor werd de streek geteisterd door de pest. Mogelijk is toen de naam pestvogel ontstaan en symboliseerde het schilderij de menselijke onmacht tegen de ziekte. Ook zouden pestvogels oorlog brengen.

ik heb ook hoppen, putters en goudvinken gezien in die middeleeuwse schilderwerken. bijvoorbeeld hier. dat is dan meteen ook meer vogel dan ik tot nu toe in 2011 gezien heb. behalve duzend torenvalken hier in de stad. en het kan mij eerlijk gezegd ook weinig schelen.

wat het ook is

wat het ook is dat mij naar pironik doet teruggrijpen. ik wou het maar even duidelijk stellen: ik ben niet meer dezelfde.
wat nog gebleven is: ik heb iets tegen duiven en de spaanse taal.
wat bijvoorbeeld veranderd is: ik heb iets tegen sneeuw en iets voor de zweedse taal.
en met mijn nederlands ging het ooit beter

of ik gelukkiger ben dan voorheen.
neen.
maar ik ben tevreden over mezelf. over wat ik zelf in de hand heb gehad.

the wire - nog een aflevering

het is om te zeggen dat ik begonnen ben aan the wire. op den duur zijt ge dat beu om te zeggen dat ge "de beste reeks ooit" niet gezien hebt. en dat ik hier geen tv heb, dat helpt ook natuurlijk. en ge kunt uw vrije tijd niet spenderen aan halve liters alleen.
voorlopig ben ik nog niet helemaal overtuigd van de uitzonderlijke genialiteit, maar dit simpel voorbeeldje onderzoek plaats delict is wel een fucking verademing. die criminele negers uit baltimore zijn ook niet altijd even gemakkelijk te verstaan. er is engels en engels. en overdreven vrolijk wordt ge ook niet van drugs en schieten. het is daarom dat ik mij een paar koppen koffie heb gemaakt -zelfs de bijpassende soustasse uit de kast heb opgedist- en mijn enige pak jules de stroopers heb opengetrokken. dat soort kleine vrolijkheid ter compensatie. afijn, ik zit klaar voor nog een aflevering.

de zee zien, in mijn bord

zoals het er nu naar uitziet kom ik dra enkele dagen naar belgië. afgezien van alles wat met vrienden en familie te maken heeft, heb ik een verlanglijstje klaar. ja, want te-doenlijstjes worden al eens verlanglijstjes. het betreft voornamelijk spijs en drank. dat is geen slechte manier om identiteit te bevestigen.

frietjes van het frietkot, frietjes van moeder; vis, vis, vis, eventueel mosselen; fietsen, fietsen met de verrekijker; belgische bieren, maar wel lachen met de belachelijk kleine pintjes; café het floere foefke; de schelde groeten; jenever; pavement zien in de ab; pralines; een brusselse wafel op een kasteel; echte boterkoeken; oliebollen van grootmoeder; vis, vis; hardlopen, niet in een park; koeien zien; met een auto rijden; tv kijken, heel even maar; tussentaal spreken; kaas met smaak; asperges; en vis.

uitkijken

ik heb het goed. en ook ben ik zeer moe. dat is van druk te leven. en ik geloof dat dat iets goeds is. ik leef in een stad. en elke dag heeft zijn openbaringen. en dan denk ik dat ik goede keuzes gemaakt heb. ik geloof niet dat ik iemand ben die verandering wil. maar wel iemand die dat nodig heeft.


ik leef in een stad waar het wintert. we spreken van vorst en sneeuw en ijs. en uitkijken op een takkenbomen parkje waar de honden de sneeuw van kleur veranderen. hier mijn kleine kanttekening: nog nooit zo uitgekeken naar de lente.